PALIMPSEST | Ewa Köhler-Mikowska-Zamojska

PALIMSEST

Palimpsest nie jest dla mnie wyłącznie techniką malarską – to filozofia tworzenia i sposób myślenia o czasie. Moje płótna nie zatrzymują jednego, statycznego kadru; nie stanowią domkniętego finału poszukiwań. To żywe, pulsujące zapisy procesu: powstawania, trwania i nieuchronnego zacierania. Każda kolejna warstwa farby niesie w sobie ślad minionej chwili i zapis dawnej informacji. Najgłębsze warstwy działają jak podświadomość obrazu – choć nie do końca widoczne, to właśnie one dyktują ostateczną strukturę, nadając płótnu fakturę, głębię i wieloznaczność. Nowy gest nie niszczy starego; wchodzi z nim w intymny, wizualny dwugłos. To, co ukryte, nieustannie współtworzy to, co jawne.

Podobrazie traktuję jak przestrzeń roboczą dla rytmicznej kaligrafii. Dominantą tej serii jest autorski, obsesyjnie powracający gest pętli. To tętniący emocją, asemantyczny zapis – pismo automatyczne, które zamiast konkretnych słów koduje stan skupienia i napięcia. Obrazy powstają poprzez wielokrotne „zapisywanie momentu”. Pętle nakładają się na siebie, zagęszczają i przeplatają, tworząc gęstą, nieprzeniknioną tkankę.

W tę duszną, poetycką strukturę wnikają sylwetki ludzkie. Nigdy nie są one jednak podane wprost. Pojawiają się na granicy widzialności – przysłonięte zwojami linii, rozedrgane, niejednoznaczne. Człowiek na tych płótnach wyłania się na chwilę, by za moment znów ulec zatarciu pod kolejną falą farby. Staje się żywym symbolem naszego uwikłania: obecny, lecz nieustannie przesłaniany przez materię rzeczywistości.

W tym miejscu medytacyjna poetyka pamięci zderza się z drapieżną diagnozą współczesności. Technika palimpsestu przestaje być jedynie archiwum minionych gestów – staje się wizualnym seismografem przebodźcowania (overstimulation) i informacyjnego chaosu.

Chciałabym, abyśmy spojrzeli na te płótna jak na zapis współczesnej audiosfery i infosfery. W tym kontekście obsesyjny, pętlowy gest zyskuje gwałtowne, eponimiczne znaczenie. To już nie tylko abstrakcyjne pismo – to malarski ekwiwalent nieustannego „scrollowania”, strumienia danych, algorytmicznych powiadomień i szumu informacyjnego (white noise). Przekazy nadpisują się na sobie aż do całkowitej utraty znaczenia, uwięziwszy w samym centrum postać człowieka – milczącego świadka i uczestnika tego informacyjnego zgiełku.

Ewa Köhler-Mikowska-Zamojska
urodzona w Warszawie w 1964 roku. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1994 roku zdobyła dyplom w pracowni profesorów Stefana Gierowskiego i Jacka Dyrzyńskiego. Przez ponad dekadę, od 1994 do 2008 roku, mieszkała i tworzyła w Berlinie, eksplorując różnorodne dziedziny sztuki, od malarstwa po instalacje i performance. Jej prace prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, zarówno w kraju, jak i za granicą. Od 2008 roku mieszka i pracuje w Warszawie.

Wystawy zbiorowe
1992 Good Street 55/ Warszawa/malarstwo
1991Galeria w Elblągu /instalacja/performance
1992 Galerie in der Fabrik /Nürtingen/Niemcy/ instalacja ,performance
1994 Galeria Dziekanka „Dwie drogi“/warszawa/ instalacja ,fotografia
2002 ‘Like a artist” Transcultural Intervention to Dokumenta 11/ Kassel /performance
2002 Café Orangedie/ Kassel/ malarstwo
2002  „Miedzy Poznaniem a Poczdamem“ Kulturzentrum/Frankfurt nad Odrą/  malarstwo

2002 „Transit” Kulturzentrum /Berlin/ malarstwo
2003 „IN BETWEEN“ Universität Zentrum Graz /Austria/ malarstwo, rysunek
2010 Galeria Autograf/Warszawa/ malarstwo
2014 Uczestnictwo w plenerze malarskim „Język Geometrii” w Radziejowicach
2015 Art Nou Millenni/Barcelona/malarstwo
2019 Centrum Łowicka /Warszawa/malarstwo
2021 Galeria „Bluszcz” Podkowa Leśna/malarstwo
2022 Centrum Kultury/Podkowa Leśna/malarstwo

Wystawy Indywidualne
1992 Galeria Dziekanka/ Warszawa/ instalacja, fotografia
1996  Ärztehaus Erkner/Niemcy /malarstwo
1998 Galeria Artconcept /Berlin/ malarstwo
2002 „Lesson one” Multifunktionshalle Berlin RAW Tempel/Berlin /performance
2002 ‘Like a artist” Transcultural Intervention to Dokumenta 11/ Kassel /performance
2003  Rotunda - Królikarnia, Muzeum im. Xawerego Dunikowskiego / Warszawa/ rysunek
2004 Klub der Polnischen Versager /Berlin/  rysunek
2005 Reduta / Berlin/ rysunek
2015 Galeria Matulka” Kolorowód” / Milanówek /malarstwo
2016 Agora/Warszawa / malarstwo
2017 Ancien Cinéma /Luxemburg/ malarstwo
2017 Nadzrzynski Ośrodek Kultury/Nadarzyn/malarstwo
2018 Nowy Świat Muzyki/”Struny Koloru”/Warszawa/malarstwo
2019 Mazowiecka Galeria w Domu Artysty Plastyka/Warszawa/malarstwo
2020 Galeria Korekta /Warszawa;  /malarstwo
2020 Muzeum Karkonoskie/Szklarska Poręba /malarstwo
2021 Centrum Łowicka /Warszawa / malarstwo
2022 Galeria Bluszcz /Podkowa Leśna/ malarstwo
2023 Galeria im. Biegasa/ Ciechanów/malarstwo
2024 Żywa Galeria Stalowa 52 /Warszawa/malarstwo
2025 Galeria Wystawa/Warszawa /malarstwo
2026 Indigo Galery/ Warszawa/malarstwo