Dr hab. Anna Plewka – od 1995 r. pracownik dydaktyczno-naukowy na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1991-1996 studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Warszawie. W 1996 r. obroniła pracę magisterską; dyplom pt. Spotkanie, w Pracowni Projektowania Mebli prof. Zbigniewa Wójcickiego na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Warszawie; teoretyczna praca magisterska pt. Warsztaty Wiedeńskie napisana pod kierunkiem mgr Józefa Mrozka. W 2009 r. obroniła pracę doktorską pt. Relacje światła w nowoczesnej architekturze wnętrz na Wydziale Operatorskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi pod opieką dr hab. Mariusza Dąbrowskiego. W 2019 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego na Wydziale Operatorskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi.
Zainteresowania fotograficzne artystki były na początku powiązane ze studiami na Wydziale Architektury Wnętrz. Zapis fotograficzny był elementem dokumentacji, a z czasem stał się kreacją. Przestrzeń, pejzaż i człowiek są głównymi tematami działań, wszystko związane z rysunkiem
i projektowaniem. W ostatnich latach realizacja zdjęć związana jest z „historią życia” polskich domów i ukształtowanych na przestrzeni wielu pokoleń wnętrz. Szczególne zainteresowania koncentrują się wokół optyki, różnorodności postrzegania przestrzeni i przetwarzania zdjęć. Zainteresowanie tematem fotografii w od dawna istniejących wnętrzach oraz poszukiwania estetyczne wiążą się z zaciekawieniem przestrzeniami z historią w tle i opierają się na wykonywanym w przeszłości zawodzie wyuczonym, związanym z kreacją wnętrz mieszkalnych, umiłowaniem do kontrowersyjnych połączeń detali wyposażenia oraz upodobaniem do wpatrywania się i rejestrowania światła, barwy i przestrzeni w fotografii. Powodem moich poszukiwań fotograficznych i interpretacji teoretycznych jest ciekawość odnosząca się do ludzkiego życia i przedmiotów istniejących w przestrzeni domu. Fotografia może istnieć w oderwaniu od tradycyjnego rozumienia pojęcia. Modyfikacje plastyczne wykorzystywane
w działaniach są na pograniczu technik: ciemni analogowej i cyfrowej.
