Piotr Kaniewski I Wspomnienia z miejsc, w których nie byłem
Czas trwania wystawy: 8 lutego - 8 kwietnia 2026
Galeria czynna codziennie w godz. 14:00-19:00, wstęp wolny
Wernisaż: 8 lutego 2026, godz. 18:00
Piotr Kaniewski (ur. 1990 r. w Warszawie) – absolwent Instytutu Edukacji Artystycznej
w Warszawie. W 2014 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Joanny Stasiak. Laureat II miejsca w V Triennale Malarstwa ANIMALIS (2020) oraz zdobywca wyróżnienia honorowego w konkursie o Nagrodę Eibisha (2019). W swojej
twórczości skupia się na relacji między postacią a pejzażem, badając granice realizmu i syntezy formy.
Wspomnienia z miejsc, w których nie byłem
Wystawa „Wspomnienia z miejsc, w których nie byłem” to nieliniowy zapis ewolucji
twórczej Piotra Kaniewskiego z ostatnich kilku lat. Choć prezentowane prace różnią się
stylistycznie, łączy je proces stopniowego wyzwalania się z przymusu odtwórczości na
rzecz budowania autonomicznego, malarskiego świata.
Ekspozycja prowadzi widza przez trzy kluczowe etapy:
- Punkt wyjścia: Wczesne prace, oparte na autorskich fotografiach, cechuje
precyzja i szczegółowość. Stanowią one realistyczny fundament, od którego
artysta zaczął swoją ucieczkę w stronę kreacji.
- Inspiracja kinem: Kolejny krok to fascynacja niszowym dokumentem.
Wykorzystując kadry ze starych taśm filmowych, Kaniewski świadomie
wzmacnia zniekształcenia i niedopowiedzenia. Ta „bariera” między okiem a
rzeczywistością pozwoliła mu na odejście od dosłowności.
- Synteza i cyfrowy kolaż: Obecnie artysta rezygnuje z gotowych wzorców wizualnych.
Proces twórczy zaczyna od budowania cyfrowych kolaży ze zdjęć stockowych,
które traktuje jedynie jako szkic kompozycyjny. Inspiracja estetyką wczesnych
gier komputerowych i pixel artem wymusiła na nim uproszczenie formy.
W najnowszych obrazach Kaniewski dąży do malarskiego minimalizmu, realizując
zasadę „mówienia jak najwięcej przy użyciu jak najmniejszej ilości środków”. Tematyka
prac to wypadkowa fascynacji muzyką, filmem i światem wirtualnym. Bohaterowie –
anonimowi, pozbawieni rysów twarzy, często ukazani tyłem – stają się figurami
osadzonymi w monumentalnych, obcych pejzażach. To malarstwo o odkrywaniu
przestrzeni i napięciu między jednostką a nieznanym.