Piotr Kaniewski
Opublikowano w

Piotr Kaniewski I Wspomnienia z miejsc, w których nie byłem

Galeria Kazamaty
Czas trwania wystawy: 8 lutego - 8 kwietnia 2026
Galeria czynna codziennie w godz. 14:00-19:00, wstęp wolny
Wernisaż: 8 lutego 2026, godz. 18:00
Opublikowano: 04.02.2026

Piotr Kaniewski (ur. 1990 r. w Warszawie) – absolwent Instytutu Edukacji Artystycznej 
w Warszawie. W 2014 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Joanny Stasiak. Laureat II miejsca w V Triennale Malarstwa ANIMALIS (2020) oraz  zdobywca wyróżnienia honorowego w konkursie o Nagrodę Eibisha (2019). W swojej 
twórczości skupia się na relacji między postacią a pejzażem, badając granice realizmu i syntezy formy.


Wspomnienia z miejsc, w których nie byłem

Wystawa „Wspomnienia z miejsc, w których nie byłem” to nieliniowy zapis ewolucji 
twórczej Piotra Kaniewskiego z ostatnich kilku lat. Choć prezentowane prace różnią się
stylistycznie, łączy je proces stopniowego wyzwalania się z przymusu odtwórczości na 
rzecz budowania autonomicznego, malarskiego świata.

Ekspozycja prowadzi widza przez trzy kluczowe etapy:
- Punkt wyjścia: Wczesne prace, oparte na autorskich fotografiach, cechuje 
precyzja i szczegółowość. Stanowią one realistyczny fundament, od którego 
artysta zaczął swoją ucieczkę w stronę kreacji.
- Inspiracja kinem: Kolejny krok to fascynacja niszowym dokumentem. 
Wykorzystując kadry ze starych taśm filmowych, Kaniewski świadomie 
wzmacnia zniekształcenia i niedopowiedzenia. Ta „bariera” między okiem a 
rzeczywistością pozwoliła mu na odejście od dosłowności.
- Synteza i cyfrowy kolaż: Obecnie artysta rezygnuje z gotowych wzorców wizualnych. 

Proces twórczy zaczyna od budowania cyfrowych kolaży ze zdjęć stockowych, 
które traktuje jedynie jako szkic kompozycyjny. Inspiracja estetyką wczesnych 
gier komputerowych i pixel artem wymusiła na nim uproszczenie formy.
W najnowszych obrazach Kaniewski dąży do malarskiego minimalizmu, realizując 
zasadę „mówienia jak najwięcej przy użyciu jak najmniejszej ilości środków”. Tematyka 
prac to wypadkowa fascynacji muzyką, filmem i światem wirtualnym. Bohaterowie – 
anonimowi, pozbawieni rysów twarzy, często ukazani tyłem – stają się figurami 
osadzonymi w monumentalnych, obcych pejzażach. To malarstwo o odkrywaniu 
przestrzeni i napięciu między jednostką a nieznanym.