Letniej Akademii Filozofii 2024

W OBRONIE IDEALIZMU

O co tak właściwie chodziło Platonowi z „ideami”? Kim był Johann Gottlieb Fichte i czemu nie uczy się o nim w liceum? Czy naprawdę są jakieś dobre powody, by sądzić, że rzeczywistość ma zasadniczo umysłową naturę? Albo przynajmniej, że idee czy inne byty umysłowe istnieją obiektywnie? Czy poznający kształtuje to, co poznaje „na swój obraz i podobieństwo”? Czy to znaczy, że poznanie może dotyczyć tylko naszych własnych konstrukcji myślowych? Co wtedy oznaczałaby teza, że istnieje rzeczywistość poza umysłem? Czy można być idealistą umiarkowanym i przyjmować przeczące zdrowemu rozsądkowi tezy idealizmu tylko po części? Czy można łączyć idealizm z realizmem? Czy i kiedy warto być idealistą?

W 300-lecie urodzin Immanuela Kanta – myśliciela, który zrewolucjonizował filozofię wynajdując, jak pisał, nowy typ idealizmu będący „idealizmem zupełnie swoistego rodzaju, mianowicie takim, że obala idealizm zwykły” – chcemy posłuchać, pomyśleć i porozmawiać o poglądach i argumentach tych, którzy zdecydowali się być idealistami. A także o ich krytykach, by zastanowić się, czy i jak można by je odeprzeć. Zastanowimy się też czy rację miał pierwszy wielki kontynuator myśli Kanta, Johann Gottlieb Fichte, gdy pisał, że wybór między idealizmem a dogmatyzmem zależy ostatecznie „od tego, jakim się jest człowiekiem”.

Do wspólnych rozważań prócz filozofów i filozofek zaprosimy również przedstawicieli i przedstawicielki nauk społecznych oraz ludzi pióra.

Zajęcia na Letniej Akademii Filozofii 2024 poprowadzą:

• Agata Bielik-Robson (Uniwersytetu Nottingham, Instytut Filozofii i Socjologii PAN),
• Agnieszka Bryc (Instytut Politologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu),
• Bartosz Działoszyński (Wydział Filozofii UW), Magdalena Gawin (Wydział Filozofii UW),
• Natalia Juchniewicz (Wydział Filozofii UW), Krzysztof Łapiński (Wydział Filozofii UW),
• Agata Łukomska (Wydział Filozofii UW),
• Anton Marczyński (Fundacja na Rzecz Myślenia im. Barbary Skargi, Wyzsza Szkola Informatyki Stosowanej i Zarzadzania),
• Jan Molina („Eidos. A Journal for Philosophy of Culture”),
• Marek Pokropski, (Wydział Filozofii UW),
• Marcin Poręba (Wydział Filozofii UW),
• Jan Swianiewicz (SCEK),
• Bartosz Wójcik (Instytut Studiów Politycznych PAN).

Koordynator merytoryczny: dr Jan Swianiewicz

Autorka projektu graficznego: Volha Darashkevich

Pytania proszę kierować do Działu Organizacji SCEK:
Piotr Garczyński ☎️ 22 277 06 18
📧 scek@eduwarszawa.pl; pgarczynski@eduwarszawa.pl

Co roku w czasie wakacji w Stołecznym Centrum Edukacji Kulturalnej odbywa się kurs Letnia Akademia Filozofii. Biorą w nim udział uczniowie warszawskich szkół w wieku 14-19 lat.

W trakcie LAF-u podejmiemy (…) zagadnienia z różnych perspektyw, korzystając z rozmaitych narzędzi filozoficznych i nie tylko. W programie przewidujemy debaty, warsztaty i wykłady. Wśród zaproszonych gości znajdują się uznani filozofowie akademiccy, ale także dziennikarze i nauczyciele.

Prowadzący

Cykl “Niedziela z teatrem” został zainicjowany, aby przynajmniej w jedną niedzielę każdego miesiąca na scenie Starej Prochowni SCEK prezentować interesujące i wartościowe spektakle przygotowane przez zespoły teatralne działające w szkołach, domach kultury i placówkach edukacji pozaszkolnej.

Osobą odpowiedzialną za wybór spektakli i opiekę artystyczną nad projektem jest Bożena Robakowska.

Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej wraz z Entropią Słowa organizują cykl rozmów „Porozmawiajmy (o) pięknie!”, prowadzonych przez Artura Wolskiego.

Więcej informacji o cyklu:
http://entropiaslowa.email​
https://www.facebook.com/entropiaslowa

Więcej informacji o rozmowach:​
https://www.facebook.com/entropiaslowa

Pięciodniowe warsztaty performatywne: wyprawy badawcze wzdłuż Wisły, próba przełożenia różnych perspektyw patrzenia/widzenia/doświadczania rzeki na tworzenie plenerowych instalacji artystycznych. Każdego dnia zorganizujemy ekspedycje, podczas których  spojrzymy w różnych kontekstach. W zależności od obranej perspektywy – zbierzemy odpowiednie materiały/doświadczenia/dokumentacje, które posłużą do budowania plenerowych, przestrzennych instalacji.
Wszystko pod okiem wykwalifikowanych instruktorów i pedagogów SCEK, przy współpracy ze studentami Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Prowadzący:

• Ewa Hiller: studentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Wydział Wzornictwa i Grafiki Projektowej;
• Katarzyna  Moszczyńska: studentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Wydział Wzornictwa i Grafiki Projektowej;
• Maciej Stefański: wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Wydział Wzornictwa i Grafiki Projektowej;
• Martyna Gryżewska: animatorka, trenerka, kulturoznawczyni, realizatorka warszawskich i ogólnopolskich projektów edukacyjnych i kulturalnych, oraz wydarzeń artystycznych. Prowadzi warsztaty podnoszenia kompetencji relacyjnych dla nauczycieli. Współpracuje z Fundacją Przystanek Twórczość i Fundacją FamilyLab International.
• Tomasz Daszczuk: Reżyser teatrów młodzieżowych, aktor, pedagog teatru. Wykładowca reżyserii teatru dzieci i młodzieży na Akademii Pedagogiki Specjalnej. Twórca autorskich spektakli. Juror Warszawskiego Festiwalu Teatralnego Młodych w Starej Prochowni, współtwórca Festiwalu SZTUKA DZIAŁA. Członek Formacji Kabaretus Fraszka, laureata wielu festiwali, m.in. Grand Prix XXVII PAKA Kraków 2011. Współtwórca spektakli realizowanych w ramach Feryjnych Otwartych Spotkań Artystycznych. Opiekun i koordynator młodzieżowych projektów artystycznych.

Miejsce/baza: Amfiteatr Starej Prochowni SCEK, ul. Boleść 2
Koordynatorzy: Martyna Gryżewska, Tomasz Daszczuk
Kontakt: info@scek.pl;  22 277 06 11

Wakacyjny Projekt  – PORT PROCHOWNIA – jest odpowiedzią na zainteresowanie młodzieży interwencjami w przestrzeń publiczną, z użyciem sztuki jako narzędzia. Na całość, składają się performatywne warsztaty zakończone wernisażem przygotowanych obiektów oraz cykl wydarzeń artystycznych towarzyszących wystawie. Podczas trwania projektu przestrzeń amfiteatru Starej Prochowni SCEK staje się miejscem wydarzeń artystycznych z pogranicza różnych dziedzin sztuki, portem i przystanią edukacyjno – kulturalną.

Uczestnikami warsztatów performatywnych jest warszawska młodzież w wieku 16 – 19. Odbiorcami wydarzeń  towarzyszących wystawie są mieszkańcy Warszawy i  turyści z całego świata.

Projekt „Warsztaty interdyscyplinarne – Port Prochownia II”, składał się z czterech części:

1. Warsztaty artystyczne dla młodzieży,
2. Kobiecy fotoprojekt międzypokoleniowy„ Fotoczułe”,
3. Wystawa,
4. Lekcja w Galerii dla grup zorganizowanych w oparciu o powstałe eksponaty.

Cały projekt realizowany był w konwencji edukacji demokratycznej. Opierała się ona na poszanowaniu wyboru i wolności młodych uczestników projektu, którzy wcielili się w rolę kontent designerów. Formę pracy narzucał motyw przewodni warsztatów – prawa kobiet. Artyści, uczniowie warszawskich szkół ponadgimnazjalnych jako przekaźnik koncepcji obrali sobie: video, malarstwo, fotografię, instalację przestrzenną, linoryt i grafikę komputerową. Drogowskazami przy tworzeniu poszczególnych prac były: swoboda twórcza młodzieży, samodzielność, odpowiedzialność za cały proces powstania dzieła – od koncepcji po wybór formy, aż do realizacji i aranżacji przestrzeni wystawienniczej. Temat PRAWA KOBIET, potraktowaliśmy jako punkt odniesienia do tematu wolności jednostki, sposobu patrzenia na ciało, punkt zwrotny w myślowych  stereotypach damsko – męskich, nawiązanie do rytuałów i atrybutów kobiecej codzienności, do sfery duchowości kobiet, do kosmicznej  energii, z której płynie siła, moc i piękno.

Jak czujemy się dziś, my, współczesne kobiety? Jaka jest nasza codzienność?

Co widzimy wstając rano? Czy przyglądamy się sobie, czy tylko ledwo dostrzegamy fragmenty swojej obecności w miejscach i przedmiotach? Dokąd zazwyczaj idziemy, a gdzie w zasadzie nie chodzimy? Z kim się spotykamy, a kogo unikamy?

I w końcu: czy jesteśmy czułe wobec siebie i świata, który nas otacza? Jak się objawia ta czułość…?

Takie pytanie towarzyszyły drugiej części projektu pt.: „Fotoczułe”. Była to próba przyjrzenia się sobie i światu przez obiektyw aparatu lub ekran telefonu komórkowego. Uczestniczki warsztatów miały możliwość opowiedzenia o sobie za pomocą fotografii, w indywidualny, autorski sposób. Podjęły próbę zatrzymania się w biegu, uchwycenia myśli, nastrojów, spontanicznych spotkań. Zapamiętania tego, co obok nas, czyli pięknej, zwyczajnej codzienności. Zwieńczeniem warsztatów była wystawa wielkomofrmatowa w piwnicach staromiejskich  Starej Prochowni SCEK  .

Ostatecznie, kolejny raz zdecydowaliśmy się na współpracę z Wydziałem Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dzięki nadzorowi wykładowców z uczelni i wsparciu studentów pierwszych lat studiów artystycznych, uczestnikom łatwiej było opracować koncepcję merytoryczną wystawy i dobrać materiały odpowiednie do zaprezentowania swojej wizji artystycznej. Młodzież z wielkim zaangażowaniem brała udział w dyskusjach tematycznych, wykładach i warsztatach plastyczno – performerskich, poznając nowe technologie montażu, łączenia faktur, oraz konstruowania instalacji.

Warsztaty fotodokumentalne, prowadzone przez nauczycielkę SCEK Edytę Ganc, połączyły w pracy twórczej grupę młodych aktywistek z grupą seniorek z Warszawy. Wspólne zajęcia,  fotografowanie rzeczywistości, rozmowy i wymiana doświadczeń, dały im możliwość skonfrontowania stereotypów dotyczących wieku oraz przekonań na temat ich wzajemnej codzienności. Zwieńczeniem projektu była wystawa dostępna dla zwiedzających przez 3 miesiące. Odwiedzili ją mieszkańcy Warszawy, turyści z całej Polski i świata. Fotografie były oglądane również przez zorganizowane grupy z klubów seniora z całej Warszawy.

Odbyły się 4 lekcje w galerii dla grup zorganizowanych szkolnych. Podczas zajęć nauczyciele przychodzący z klasą bardzo dobrze wypowiadali się na temat wystawy i deklarowali chęć przeprowadzenia takiego projektu u siebie w szkole. Młodzież oglądająca wystawę, uznała prace za  ciekawe, skłaniające do refleksji i ważne.